Oproep aan syndicale delegatie, personeel en bestuur van OCMW Roeselare

Tot 2006 zetelde Eddy Demeersseman voor Groen! in de OCMW-raad. Al die tijd voerde hij een niet aflatende strijd voor openheid, verantwoording van het management en debat. "Eddy van het OCMW" werd een begrip in Roeselare, én daarbuiten. Wat een teleurstelling dat de kiezers Eddy niet beloonden voor zijn harde, en geslaagde werk. Wanneer ik dan lees dat de nieuwe OCMW-secretaris, Geert Sintobin, transparantie en openbaarheid van bestuur als de sleutelwoorden van het nieuwe OCMW invoert, dan danken de Roeselarenaars dat niet het minst aan Eddy. Merci Eddy! Morgen is het opnieuw OCMW-raad. Benieuwd of de nieuwe bewindsploeg ook echt een nieuwe wind brengt. Wordt vast vervolgd.

Beste voorzitter, Beste secretaris, Beste raadsleden, Albert, André, Bart, Carlos, Daniël, Eric, Georges, Immanuel, Luk, Marie-Roos, Martine, Patrick, Ria Jawel, alle voornamen juist, en in alfabetische volgorde. Het is waarschijnlijk nogal ongewoon dat iemand van de raadsleden, en dan nog iemand van de oppositie het woord neemt. Het is dan ook een ongewone avond die een ongewone periode afsluit. Nood breekt wet, dus… Ik herinner me nog levendig ons eerste etentje na de eerste zitting van deze OCMW-raad. Het moet in april 2001 geweest zijn. Ik zal niet opsommen wat er in het 2001 allemaal gebeurd is. Eén ding toch, om in de voetstappen van de voorzitter te treden: er was 11 september. Twee torens, twee pijlers van het westen stuiken in elkaar, op enkele minuten, seconden tijd. Dan hebben wij er vanuit de oppositie toch net iets langer over gedaan om de twee pijlers van het OCMW onderuit te halen… Terug naar april 2001. We sloten de avond af met een etentje in één van de rusthuizen. Op het einde van de avond, deed André zijn toer. Ook bij de nieuwtjes, de groentjes van de raad. André kwam zeggen dat het er op de OCMW-raad altijd zo gemoedelijk en familiaal aan toe ging. Dat we een groep vrienden moesten worden. En dat ik altijd vragen mocht en moest stellen.