Begin mei 2009 dienden we een bouwaanvraag in voor een privé-windturbine in onze tuin. Meteen stak een storm van reacties op: voor- en tegenstanders van kleine windturbines bestookten elkaar met allerhande argumenten. Koen en ik stonden erbij en keken ernaar: uiteraard beseffen wij dat het rendement van een grote turbine niet te vergelijken is met een particuliere turbine. Maar voor alle technologie geldt dat deze slechts dan verder ontwikkeld wordt, als er van in den beginne interesse is. Geen DVD-spelers, als de eerste CD-spelers niet gekocht werden. Zo gaat dat ook voor hernieuwbare energie. De zonnepanelen die vandaag geplaatst worden zijn beter en beterkoop dan de eerste exemplaren die gelegd werden. Toch is het precies dankzij die eerste pioniers dat er nu steeds betere zonnepanelen zijn. Datzelfde willen wij bereiken door te investeren in een renderende kleine windmolen.

Gek genoeg kregen we ook opmerkingen over de milieulast die veroorzaakt werd door het produceren van de molen. Tuurlijk moet die molen geproduceerd worden, en tuurlijk kost dat energie en grondstoffen. Geen omelet zonder eieren te breken. Datzelfde argument geldt minstens nog veel meer voor olieleidingen, olietankers, booreilanden, enz. en daar sprak niemand mij ooit over aan?!

Na de persconferentie in april hadden Koen en ik met tegenzin afscheid genomen van de turbine. We zagen ze wel staan in onze tuin. Het idee om door wind- en zonne-energie volledig voor eigen electriciteitsgebruik in te staan, was aanlokkelijk. Daardoor te knagen aan de macht van de energiereuzen als Electrabel, Nuon, enz. stond ons aan. We duimden dus voor onze bouwaanvraag! Helaas bereikte ons vooral negatief nieuws: collega-gezinnen kregen geen bouwvergunning, lokale burgemeesters verklaarden in de pers dat ze geen particuliere turbines op hun grondgebied gingen toelaten, enz. Eind juni waren Koen en ik de enigen die nog geen antwoord hadden op hun vraag tot bouwvergunning. Alle andere aanvragers kregen al een afwijzing van hun gemeente. Ze gingen hiertegen in beroep bij de provincie.

Begin juli valt er ook bij ons een brief van de gemeente in de bus: de inplanting van de turbine is in strijd met het gemeentelijk reglement. Of we een gewijzigd plaatsingsplan wilden indienen dat wel aan de voorschriften voldeed: plaatsing op 5m van de perceelgrenzen (i.p.v. de 4m die wij gekozen hadden). Als het dat maar was! We dienden de gewijzigde aanvraag in en gingen op vakantie. Ondertussen had het Vlaamse ministerie Leefmilieu ook een rondzendbrief bezorgd aan de gemeentes met de richtlijnen inzake particuliere windmolens. Afwachten maar...

September 2009: de langverwachte brief van de gemeente valt in de brievenbus. Tenminste, dat dacht ik! Het bleek een vraag om 50,00 EUR te betalen, waarna we de beslissing van het schepencollege zouden krijgen. Snel betaald, en enkele dagen later was er een nieuwe omslag van de stad Roeselare: we hadden een BOUWVERGUNNING! Ik moest de brief 2 keer lezen alvorens ik het kon geloven!

Eind goed, al goed? Helaas niet, want in oktober wou de gewestelijke administratie stedebouw alsnog de pret bederven. We kregen telefoon van de dienst stedebouw Roeselare om ons te verwittigen dat we best contact opnamen met de bevoegde ambtenaar in Brugge. Ik deed dit onmiddellijk, men bleek de bouwvergunning te willen schorsen wegens ontbreken van een geluidsattest. Wat rondgebeld naar leverancier, invoerder, enz. en niemand bleek op de hoogte van een dergelijke verplichting. Dus dan maar het decreet en de omzendbrief van de Vlaamse regering nog eens goed nagelezen. Ook daar stond dit niet zo vermeld. Uiteraard waren er geluidsnormen voor een windturbine, ik wil ook geen helicopter naast mijn slaapkamer, maar de technische fiches die we bij de bouwaanvraag indienden, waren daarover duidelijk genoeg. Toch nog maar een duidelijk mail/brief gestuurd naar de ambtenaar om onze zaak te bepleiten, en te bevestigen dat de molen zeker minder dan 39dB zou produceren bij de buren. Nog even nagelbijten... tot in oktober duidelijk was dat de schorsingstermijn verstreken was, en de bouwvergunning definitief was! We konden eindelijk de molen bestellen!

Morgen wordt een spannende dag! Kom maar eens kijken!